Zaburzenia Obsesyjno Kompulsyjne

Oobsessive Compulsive Disorder – OCD (zwane dawniej nerwicą natręctw) charakteryzuje się obecnością myśli i/lub czynności natrętnych, których nasilenie utrudnia funkcjonowanie pacjenta i jest dla niego źródłem dyskomfortu. PSYCHOTERAPIA: W leczeniu chorych z OCD zaleca się stosowanie terapii poznawczo behawioralnej, która jest formą psychoterapii o najlepiej udokumentowanej skuteczności. PRAKTYCZNE CELE TERAPII ograniczenie występowania obsesji i kompulsji do mniej niż jednej godziny dziennie, zmniejszenie nasilenia lęku związanego z OCD do co najmniej łagodnego, uzyskanie umiejętności życia z poczuciem niepewności, ograniczenie do niewielkiego lub wyeliminowanie wpływu OCD na wykonywanie podstawowych czynności życiowych. TECHNIKI TERAPEUTYCZNE W terapii wykorzystuje się głównie techniki behawioralne, a zwłaszcza technikę ekspozycji i powstrzymywania reakcji ERP. Techniki behawioralne łączone są najczęściej z technikami poznawczymi, polegającymi na identyfikowaniu, podważaniu i modyfikowaniu dysfunkcjonalnych przekonań. SKUTECZNOŚĆ W analizie obejmującej wyniki badań 222 osób w wieku do 18 lat stwierdzono, że BT (terapia behawioralna) lub CBT (terapia poznawczo behawioralna) stosowane z leczeniem farmakologicznym lub bez, w porównaniu z podawaniem placebo, leczeniem farmakologicznym lub niestosowaniem leczenia, zmniejsza nasilenie OCD i ryzyko utrzymywania się objawów po zakończeniu terapii. Fragmenty artykułu dr med. Anita Bryńska Psychoterapia behawioralna i poznawczo-behawioralna w leczeniu dzieci i młodzieży z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi – przegląd systematyczny Opublikowano w Medycyna Praktyczna Psychiatria 2007/01

Depresja

Diagnoza depresji nie jest wbrew pozorom łatwa, ze względu na wielopostaciowość choroby, nie ma żadnego testu, który jednoznacznie stwierdzałby obecność depresji. Podstawowym kryterium diagnostycznym jest czas trwania. O depresji zaczynamy mówić kiedy objawy trwają co najmniej 2 tygodnie. Wśród objawów, które ułatwiają diagnozę wymienia się: objawy emocjonalne: obniżony nastrój – smutek i towarzyszący mu często lęk, płacz, utrata radości życia (począwszy od utraty zainteresowań, skończywszy na zaniedbywaniu potrzeb biologicznych); czasem dysforia (zniecierpliwienie, drażliwość). objawy poznawcze: negatywny obraz siebie, obniżona samoocena, samooskarżenia, pesymizm i rezygnacja, a w skrajnych wypadkach mogą pojawić się także urojenia depresyjne. objawy motywacyjne: problemy z mobilizacją do wszelkiego działania, które może przyjąć wręcz formę spowolnienia psychoruchowego (faktycznego zwolnienia ruchów i reakcji); trudności z podejmowaniem decyzji. objawy somatyczne: zaburzenie rytmów dobowych (m.in. zaburzenia rytmu snu i czuwania), utrata apetytu (ale możliwy jest również wzmożony apetyt), osłabienie i zmęczenie, utrata zainteresowania seksem, czasem skargi na różne bóle i złe samopoczucie fizyczne. myśli i próby samobójcze Pomocne w rozpoznaniu depresji są skale diagnostyczne, którymi posługujemy się do oceny istnienia i nasilenia objawów depresji oraz także do oceny skuteczności leczenia. Do najczęściej stosowanych skal należą Skala Depresji Hamiltona (HAMD), Skala Depresji Montgomery – Asberg (MADRS) oraz Skala Depresji Becka. PSYCHOTERAPIA: Terapia … Czytaj dalej

Napady lęku i paniki

Napad lęku (lęk paniczny, lęk napadowy) jest okresem intensywnej obawy i dyskomfortu, który zaczyna się nagle, narasta szybko i trwa co najmniej kilka minut, ale nie dłużej niż dwie godziny. Silnemu lękowi towarzyszą takie objawy wzbudzenia wegetatywnego, jak: odczucie bicia lub ciężaru serca albo przyspieszenie jego czynności, pocenie się, drżenie lub dygotanie,suchość w jamie ustnej. Mogą również pojawić się objawy somatyczne pochodzące z klatki piersiowej i brzucha, takie jak: utrudnienie oddychania, uczucie dławienia się, bóle lub dyskomfort w klatce piersiowej, nudności lub nieprzyjemne doznania brzuszne. Często występują takie dolegliwości, jak: zawroty głowy, brak równowagi i poczucie nierealności przedmiotów (derealizacja) lub dystansu czy „nierealności” samego siebie (depersonalizacja), uderzenia gorąca lub też uczucie drętwienia i swędzenia. Pacjent ma wrażenie zbliżającej się katastrofy, śmierci, obawia się utraty kontroli, szaleństwa. PSYCHOTERAPIA: Poznawczy model zaburzenia zakłada, że epizod paniki wywołany jest przez „katastroficzną interpretację” doznań somatycznych (szczególnie objawów lęku). Zachowania zabezpieczające i selektywna uwaga powodują podtrzymywanie zaburzenia. PRAKTYCZNE CELE TERAPII Eliminacja bądź zmniejszenie nasilenia objawów Powrót do poprzednio unikanych aktywności i sytuacji Nabycie umiejętności radzenia sobie z lękiem Profilaktyka nawrotów TECHNIKI TERAPEUTYCZNE W terapii wykorzystuje się techniki poznawcze i behawioralne służące identyfikacji katastroficznych interpretacji objawów somatycznych i psychicznych; znajdowaniu alternatywnych niż dotychczasowe wyjaśnień tego co … Czytaj dalej

Jak działa terapia poznawcza

Rozkładając przytłaczające problemy na mniejsze składniki, terapia pozwala je rozwikłać. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, w jaki sposób są powiązane i jak wpływają na człowieka. Wyróżnia się następujące elementy: Sytuacja – problem, wydarzenie, lub skomplikowane warunki Wynikają z tego: Myśli Uczucia Odczucia fizyczne Działania Każdy z powyższych elementów ma wpływ na pozostałe. Nasze myśli na temat danego problemu wpływają na to, jak się czujemy fizycznie i emocjonalnie. Mogą one również zmienić nasze działania w tym zakresie. Przykład: Na większość sytuacji można zareagować pozytywnie lub negatywnie, w zależności od tego, co o danej sytuacji myślimy: Sytuacja: Masz kiepski dzień, wszystkiego dość, więc idziesz na zakupy. Idąc ulicą, dostrzegasz znajomą osobę, która Cię mija i, jak sądzisz, ignoruje. Reakcja: Negatywna Pozytywna Myśli: On/a mnie ignoruje – nie lubi mnie On/a wygląda na pogrążonego/ą w myślach – może coś u niej/go nie tak? Odczucia emocjonalne: Przygnębienie, smutek, poczucie odtrącenia Zaniepokojenie drugą osobą Reakcje fizjologiczne: Skurcze żołądka, brak energii, mdłości Dobre samopoczucie Działanie: Wracasz do domu i unikasz znajomej osoby Kontaktujesz się ze znajomym/ą, aby upewnić się, że u nich wszystko w porządku   Różny tok myślenia w tej samej sytuacji spowodował odmienne efekty. Nasze myśli miały wpływ na nasze uczucia i na nasze działania. W powyższym … Czytaj dalej

Program redukcji stresu MBSR

Midfulness Based Stress Reduction (MBSR), czyli redukcja stresu oparta na metodzie uważności to program rozwinięty przez prof. Jona Kabata-Zinna z Uniwersytetu Massachusetts, aby poprawić jakość życia osób żyjących w ciągłym stresie , lęku, osób zmagających się z przewlekłymi chorobami, z chronicznym bólem. Najczęściej cytowana definicja Mindfulness określa go, jako szczególny rodzaj uwagi: świadomej, nieosądzającej i skierowanej na bieżącą chwilę (Jon Kabat-Zinn, 1990). Mindfulness jest niezwykle trudnym do zdefiniowania pojęciem; nie dlatego, że jest tak skomplikowane, przeciwnie gdyż jest tak proste i otwarte (Gunaratana, 1992). Nasze życie dzieje się w teraźniejszości, w pojedynczych bieżących chwilach. Jednakże, ponieważ przez większość czasu jesteśmy w kołowrocie aktywności ukierunkowanych na jakieś cele, a przez nasz umysł przepływa nieustanny potok myśli związanych np. z oceną jak daleko znajdujemy się od ich zrealizowania, jesteśmy mało świadomi tego, co doświadczamy w danym momencie. W tym stanie zmniejszonej świadomości, często działamy jakby automatycznie, nawykowo kierowani przez lęki i pragnienia. źródło: http://www.mindfulness.com.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=45&Itemid=53 Interwencje i terapie oparte na uważności są coraz popularniejsze na świecie nie tylko jako droga rozwoju wewnętrznego, lecz również jako metody psychoterapii dla osób z zaburzeniami psychicznymi i psychosomatycznymi. W niedawno opublikowanej metaanalizie zanalizowano tzw. miary wielkości efektu (mówią o sile skuteczności) interwencji opartych na uważności w grupach … Czytaj dalej

Warsztaty

Warsztaty są alternatywą dla indywidualnych spotkań. Na cyklu zajęć warsztatowych rodzice mogą w grupie nabywać nowe umiejętności wychowawcze, dzielić się doświadczeniami, a przede wszystkim nauczyć się, jak radzić sobie z niepożądanymi zachowaniami dziecka i przywrócić w domu spokój i równowagę. Jest to bardzo atrakcyjna forma zajęć, która opiera się na zaangażowaniu rodziców, ćwiczeniach na zajęciach i pracach domowych. Zajęcia organizowane są w formie dwugodzinnych, cotygodniowych sześciu lub czternastu spotkań, w zależności od tematu warsztatu. Zapraszamy wszystkich rodziców (opiekunów), którzy wychowują dzieci sprawiające problemy wychowawcze, zwłaszcza rodziców dzieci z ADHD, dziecięcymi wybuchami złości czy zachowaniami opozycyjno – buntowniczymi. Na warsztacie rodzice zostaną wyposażeni w umiejętności, które z jednej strony pomogą im przywrócić spokój i kontrolę w domu, poradzić sobie z zachowaniami trudnymi, z drugiej natomiast nauczą ich wspierać dziecko w budowaniu poczucia własnej wartości i odbudować w domu ciepłe relacje. Warsztaty dla Dobrych Rodziców to cykl 14 dwugodzinnych spotkań, na podstawie przygotowanego podręcznika opisującego 14 zajęciowy program pracy z rodzicami. Poszczególne zajęcia trwają 2 godziny zegarowe, odbywają się raz w tygodniu, pomiędzy zajęciami rodzice praktycznie ćwiczą poznane w trakcie danego warsztatu techniki behawioralne lub poznawcze. Tematy poruszane w czasie warsztatów: Wykład wstępny na temat ADHD. Rozróżnianie objawów ADHD od objawów innych … Czytaj dalej

Interwencja kryzysowa

Interwencja kryzysowa to zespół oddziaływań, wykorzystujących zasoby klienta, jego naturalnego otoczenia społecznego oraz instytucji pomagających, których celem jest ułatwienie odzyskania przezeń równowagi wewnętrznej i poczucia sprawczości oraz rozwiązania problemu /problemów/ stanowiących podłoże doświadczenia kryzysowego. Kryzys jako szczególnie trudne doświadczenie często przekracza możliwości samodzielnego poradzenia sobie jednostki. Jedynie w bardzo sprzyjających sytuacjach, wówczas, gdy zarówno zasoby wewnętrzne osoby jak i elementy jej środowiska społecznego mogą być spostrzegane jako efektywny system wsparcia, jest ona w stanie samodzielnie rozwiązać kryzysowy problem. Doświadczenie wskazuje iż w wielu sytuacjach „naturalne” zasoby, dostępne dla będącego w kryzysie w jego środowisku nie stanowią wyposażenia wystarczającego do efektywnego zmierzenia się z sytuacją. Sytuacjami które mogą wywołać kryzys mogą być np.: Śmierć bliskiego członka rodziny Rozwód lub separacja Więzienie Ciężka choroba lub wypadek Zwolnienie z pracy lub bezrobocie Przejście na emeryturę Problemy seksualne Zmiana pracy lub reorganizacja firmy Napad, kradzież, wypadek

Terapia par i małżeństw

Terapia małżeńska (par) ma na celu pomoc w przezwyciężeniu konfliktów i kryzysów w związku oraz osiągnięciu harmonii i zaspokojeniu obustronnych potrzeb. Celem pracy terapeutycznej jest pomoc w osiągnięciu lepszego wzajemnego zrozumienia oraz pracy nad indywidualnym rozwojem partnerów. W poznawczej terapii par szczególny nacisk kładzie się na aktualne problemy pary, naukę rozwiązywania bieżących trudności i eliminacji źródeł stresu oraz na identyfikowaniu zaburzeń w sferze myśli, które mogą przyczyniać się do podtrzymywania patologicznych zmian nastroju czy zachowań w związku. Proces terapii oparty jest na empirycznej współpracy obojga partnerów.

Terapia dzieci i młodzieży

Oferta Ośrodka skierowana jest do tych rodziców, których niepokoi zachowanie ich dziecka lub po prostu chcą zasięgnąć porady, rozwiać wątpliwości albo wzbogacić swoje umiejętności wychowawcze. Obok profesjonalnej porady udzielanej w przyjaznej atmosferze, proponujemy terapię poznawczo- behawioralną (CBT) dla dzieci, które wymagają pomocy w przezwyciężeniu swoich problemów. porady dla rodziców – dowiedz się więcej wspieranie rodziców dzieci przechodzących kryzysy rozwojowe (bunt dwulatka, adaptacja przedszkolna, okres dojrzewania) ogólna ocena rozwojowa zaburzenia zachowania zaburzenia emocjonalne i społeczne zespół nadpobudliwości psychoruchowej ADHD- dowiedz się więcej trudności wychowawcze tiki zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne OCD- dowiedz się więcej trening umiejętności wychowawczych grupowe warsztaty dla rodziców- dowiedz się więcej

Terapia indywidualna osób dorosłych

Terapia indywidualna osób dorosłych prowadzona jest zgodnie z zasadami terapii poznawczo – behawioralnej. Jest krótkoterminową, trwającą od pięciu do dwudziestu jedno- lub dwutygodniowych spotkań z terapeutą. Każda sesja trwa od pół godziny do godziny. Terapia nastawiona jest na rozwiązywanie aktualnych problemów poprzez zmianę zachowań i myślenia. Początkowe sesje (od dwóch do czterech) dają terapeucie możliwość sprawdzenia, czy tego rodzaju terapia jest właściwa dla danego pacjenta, a pacjentowi okazję przekonania się, czy odpowiada mu ta metoda leczenia. Terapeuta zadaje pytania dotyczące przeszłości i historii pacjenta. Mimo iż terapia CBT koncentruje się na ‘tu i teraz’, czasem trzeba cofnąć się do przeszłości, aby zrozumieć jej wpływ na chwilę obecną. Pacjent decyduje, na czym chce się skoncentrować na każdym etapie terapii. Na początku każdego spotkania pacjent i terapeuta ustalają temat sesji. W zależności od rodzaju i nasilenia problemu pacjenta psychoterapia poznawczo behawioralna może być stosowana jako jedyna metoda leczenia, lub w połączeniu z farmakoterapią.