Anna Dulian

W pracy terapeutycznej korzystam z podejść opartych na dowodach naukowych (evidence-based), w szczególności z terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT), wywodzącej się z nurtu nauk kontekstualno-behawioralnych. ACT jest dla mnie nie tylko metodą pracy, ale także sposobem patrzenia na człowieka – z uważnością na jego historię, doświadczenia, ograniczenia i zasoby.

Bliskie jest mi również podejście psychosomatyczne, które zakłada ścisłe powiązanie ciała i psychiki. Uważam, że ciało często komunikuje to, co pozostaje niewyrażone słowami, dlatego w pracy terapeutycznej zwracam uwagę zarówno na narrację, jak i sygnały płynące z ciała.

Choć pracuję z różnorodnymi trudnościami, szczególnie bliska jest mi tematyka związana z drogą do rodzicielstwa oraz doświadczeniami okołoporodowymi. Towarzyszę osobom na różnych etapach tej drogi – od pierwszych pytań o macierzyństwo i ojcostwo, przez starania o ciążę, jej przebieg, poród i połóg, po budowanie więzi z dzieckiem. Z wrażliwością wspieram również osoby w doświadczeniu straty – rozumianej nie tylko jako śmierć, ale także jako utrata zdrowia, relacji, poczucia sprawczości, wyobrażeń o sobie i swojej przyszłości.

Rozwijam swoje kompetencje w ramach SIG Trauma i Żałoba ACBS Polska, gdzie pogłębiam wiedzę i umiejętności związane z pracą z doświadczeniami granicznymi, żałobą i traumą. Jest to dla mnie ważna przestrzeń uczenia się uważnego, etycznego i bezpiecznego towarzyszenia osobom w bólu oraz procesie zdrowienia. Ukończyłam również półroczne szkolenie z zakresu psychologii okołoporodowej prowadzone przez Katarzynę Skorupską.

Czuję ogromną odpowiedzialność za jakość swojej pracy, dlatego nieustannie podnoszę swoje kwalifikacje, uczestnicząc w licznych kursach, szkoleniach i konferencjach, zarówno organizowanych przez ACBS Polska, jak i inne środowiska naukowe i kliniczne.

Jestem częścią Fundacji Gonito, gdzie współprowadzę grupy wsparcia dla osób po doświadczeniu straty oraz współtworzę i współprowadzę warsztaty dla studentów oraz grup zainteresowanych tematyką straty i towarzyszenia w żałobie.

Ukończyłam studia magisterskie na kierunku pielęgniarstwo na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Przez dziewięć lat pracowałam w szpitalu, głównie na blokach operacyjnych. To doświadczenie ukształtowało moje holistyczne spojrzenie na człowieka – jako jedność ciała, emocji i umysłu.

Obecnie studiuję psychologię na Uniwersytecie WSB Merito w Poznaniu oraz rozwijam się w szkoleniu psychoterapeutycznym w nurcie ACT. Pracuję pod stałą superwizją w Ośrodku Terapii Poznawczych i Behawioralnych w Poznaniu.

Psychoterapię postrzegam jako spotkanie człowieka z człowiekiem – na poziomie ciała, umysłu i emocji. To przestrzeń, w której można pojawić się z tym, co trudne, bolesne i kruche, ale także z tym, co żywe, prawdziwe i spragnione zmiany. Siebie widzę w roli uważnej towarzyszki – obecnej, ciekawiej i gotowej wysłuchać historii drugiej osoby, od szeptu po krzyk.